Word Family (ครอบครัวคำศัพท์): โครงสร้าง และการแบ่ง 5 กลุ่มที่ใช้บ่อยที่สุด

Word family (ครอบครัวคำศัพท์) เป็นหนึ่งในวิธีเรียนคำศัพท์ภาษาอังกฤษอย่างเป็นระบบและมีประสิทธิภาพ การเข้าใจวิธีเปลี่ยนชนิดของคำใน word family เดียวกันจะช่วยให้คุณขยายคลังคำศัพท์ได้อย่างรวดเร็ว และทำแบบฝึกหัดไวยากรณ์แบบเติมคำได้คะแนนเต็มอย่างมั่นใจ มาให้แอปเรียนภาษาอังกฤษ ELSA Speak ช่วยอธิบายอย่างละเอียดว่า word family คืออะไร และสำรวจตารางสรุป word families คำศัพท์ที่ใช้บ่อยที่สุดในบทความนี้กันเลย

Word family คืออะไร (word families คือ)

Word family คือ แนวคิดที่ใช้เรียกชุดของคำศัพท์ที่ใช้รากศัพท์ร่วมกัน (Root word / Base word) เมื่อเติมส่วนเติม (ซึ่งรวมถึงหน่วยคำเติมหน้าและหน่วยคำเติมท้าย) รากศัพท์เดิมจะเปลี่ยนรูปไปเป็นคำใหม่ที่มีความหมายเกี่ยวข้องกัน แต่ทำหน้าที่ทางไวยากรณ์ต่างกัน (เช่น คำนาม คำกริยา คำคุณศัพท์ คำวิเศษณ์)

สอบก่อนเข้าฟรี

{{(sIndex/sentences.length)*100}}%

{{ sentences[sIndex].text }}.

ตัวอย่างโครงสร้างของ word family: รากศัพท์คือ Care (ความใส่ใจ, การดูแล) รากศัพท์นี้สามารถขยายเป็น word family ที่ประกอบด้วย

• Careful (คำคุณศัพท์): ระมัดระวัง
• Careless (คำคุณศัพท์): ไม่ระมัดระวัง, ประมาท
• Carefully (คำวิเศษณ์): อย่างระมัดระวัง
• Carelessly (คำวิเศษณ์): อย่างสะเพร่า

ความสำคัญของการเรียนตาม word families

• ประหยัดเวลาท่องจำ เพราะเรียนรากศัพท์เพียงคำเดียวก็สามารถอนุมานคำที่เกี่ยวข้องได้ 4 ถึง 5 คำ
• เพิ่มความสามารถในการอ่านจับใจความ เพราะเมื่อสังเกตรากศัพท์ได้ ก็เดาความหมายของคำที่ยาวและซับซ้อนได้ง่าย

องค์ประกอบหลักของกลุ่มคำศัพท์

คำศัพท์ภาษาอังกฤษที่สมบูรณ์ใน word family ประกอบขึ้นเหมือนตัวต่อเลโก้ ซึ่งมี 3 ส่วนหลัก การถอดและประกอบส่วนเหล่านี้จะสร้างคำศัพท์ใหม่ขึ้นมาได้

ต่อไปนี้คือการวิเคราะห์โดยละเอียดของ 3 องค์ประกอบหลักของกลุ่มคำศัพท์

1. รากศัพท์ (Root word)

รากศัพท์เป็นแกนหลักของกลุ่มคำ มีความหมายพื้นฐานและสำคัญที่สุด รากศัพท์อาจใช้เป็นคำอิสระที่สมบูรณ์ได้ หรือทำหน้าที่เป็นฐานให้ส่วนอื่นมาเติมต่อ

ตัวอย่าง:

• ในคำ unhappy รากศัพท์คือ happy (มีความสุข)
  → เปลี่ยนความหมายด้วยหน่วยคำเติมหน้า un- (ไม่มีความสุข)
• ในคำ disagreement รากศัพท์คือ agree (เห็นด้วย)
  → ขยายด้วย หน่วยคำเติมหน้าเชิงปฏิเสธ dis- และหน่วยคำเติมท้ายที่ทำให้เป็นคำนาม -ment (ความไม่เห็นด้วย)
• ในคำ misunderstanding รากศัพท์คือ understand (เข้าใจ)
  → เติมหน่วยคำเติมหน้า mis- แสดงความผิดพลาด และหน่วยคำเติมท้าย -ing (ความเข้าใจผิด)

2. หน่วยคำเติมหน้า (Prefix)

หน่วยคำเติมหน้า (Prefix) คือกลุ่มตัวอักษรที่เติมไว้หน้ารากศัพท์ หน้าที่หลักคือเปลี่ยนหรือเพิ่มความหมายให้รากศัพท์ (มักมีความหมายปฏิเสธ ตรงข้าม หรือทำซ้ำการกระทำ) แต่แทบไม่เปลี่ยนชนิดของคำ

Prefix	ความหมายที่สื่อ	ตัวอย่างใน word family
un-	ไม่, ตรงข้าม	happy → unhappy (ไม่มีความสุข)
in- / im-	ไม่ (ใช้หน้าคำคุณศัพท์)	polite → impolite (ไม่สุภาพ)
dis-	ปฏิเสธ, ทำตรงข้าม	agree → disagree (ไม่เห็นด้วย)
re-	ทำซ้ำอีกครั้ง	build → rebuild (สร้างใหม่)
mis-	ผิด, ผิดพลาด	understand → misunderstand (เข้าใจผิด)
over-	เกินกว่าปกติ	eat → overeat (กินมากเกินไป)

3. หน่วยคำเติมท้าย (Suffix)

หน่วยคำเติมท้าย (Suffix) คือกลุ่มตัวอักษรที่อยู่ท้ายคำ หน้าที่ของ suffix คือปรับรูปแบบความหมายเล็กน้อย และกำหนดชนิดของคำนั้น (เปลี่ยนคำกริยาเป็นคำนาม เปลี่ยนคำนามเป็นคำคุณศัพท์)

ชนิดของคำที่เกิดขึ้น	Suffix ที่เป็นลักษณะเฉพาะ	ตัวอย่างใน word family
คำนาม (Noun)	-tion, -sion, -ment, -ness, -er, -or, -ity, -ance	inform → information, teach → teacher, happy → happiness
คำคุณศัพท์ (Adjective)	-ful, -less, -ive, -able, -ous, -al, -ic	success → successful, use → useless, create → creative
คำกริยา (Verb)	-ize, -ise, -ate, -en, -ify	modern → modernize, beauty → beautify, short → shorten
คำวิเศษณ์(Adverb)	-ly, -ward, -wise	quick → quickly, back → backward, clock → clockwise

วิเคราะห์ 5 กลุ่มคำศัพท์ (Word families) ที่ใช้บ่อยที่สุด

เพื่อให้การเรียนมีประสิทธิภาพสูงสุด คุณควรโฟกัส word families คำศัพท์ที่มีรากเดียวกันซึ่งปรากฏถี่ในการสื่อสารและการเรียนเชิงวิชาการ ด้านล่างนี้คือการวิเคราะห์โดยละเอียดของ 5 กลุ่ม word family ที่ใช้บ่อยที่สุดในภาษาอังกฤษ

1. กลุ่มคำที่เกิดจากรากศัพท์ act (การกระทำ)

รากศัพท์ act มีความหมายว่า ทำ ลงมือทำ หรือแสดง นี่เป็นหนึ่งใน word family ที่หลากหลายที่สุดในภาษาอังกฤษ

คำศัพท์	ชนิดของคำ	สัทอักษร IPA	ความหมาย
Act	คำกริยา	/ækt/	กระทำ, แสดง
Action	คำนาม	/ˈæk.ʃən/	การกระทำ, เหตุการณ์
Actor / Actress	คำนาม	/ˈæk.tər/ – /ˈæk.trəs/	นักแสดงชาย / นักแสดงหญิง
Active	คำคุณศัพท์	/ˈæk.tɪv/	กระตือรือร้น, เชิงรุก
Actively	คำวิเศษณ์	/ˈæk.tɪv.li/	อย่างกระตือรือร้น
Interact	คำกริยา	/ˌɪn.təˈrækt/	โต้ตอบ, มีปฏิสัมพันธ์

2. คำที่มาจากรากศัพท์ form (รูปแบบ)

รากศัพท์ form มีความหมายว่า รูปร่าง รูปแบบ หรือโครงสร้าง

คำศัพท์	ชนิดของคำ	การออกเสียง IPA	ความหมาย
Form	คำนาม / คำกริยา	/fɔːm/	รูปแบบ / ก่อตัวขึ้น
Formal	คำคุณศัพท์	/ˈfɔː.məl/	เป็นทางการ
Informal	คำคุณศัพท์	/ɪnˈfɔː.məl/	ไม่เป็นทางการ
Formation	คำนาม	/fɔːˈmeɪ.ʃən/	การก่อตัว, รูปขบวน/การจัดทีม
Transform	คำกริยา	/trænˈsfɔːm/	เปลี่ยนแปลง, แปลงสภาพ
Information	คำนาม	/ˌɪn.fəˈmeɪ.ʃən/	ข้อมูล

3. คำที่มีที่มาจาก happy (ร่าเริง, มีความสุข)

กลุ่มคำนี้ใช้อธิบายสภาวะทางอารมณ์ และปรากฏอยู่เสมอในงานเขียนเชิงบรรยายในชีวิตประจำวัน

คำศัพท์	ชนิดของคำ	การออกเสียง IPA	ความหมาย
Happy	คำคุณศัพท์	/ˈhæp.i/	มีความสุข, ร่าเริง
Unhappy	คำคุณศัพท์	/ʌnˈhæp.i/	ไม่มีความสุข, เศร้า
Happiness	คำนาม	/ˈhæp.i.nəs/	ความสุข
Unhappiness	คำนาม	/ʌnˈhæp.i.nəs/	ความทุกข์
Happily	คำวิเศษณ์	/ˈhæp.əl.i/	อย่างมีความสุข

4. คำที่มีที่มาจาก play (เล่น)

รากศัพท์ play เกี่ยวข้องกับกิจกรรมสันทนาการ กีฬา และดนตรี

คำศัพท์	ชนิดของคำ	การออกเสียง IPA	ความหมาย
Play	คำกริยา / คำนาม	/pleɪ/	เล่น / ละครเวที
Player	คำนาม	/ˈpleɪ.ər/	ผู้เล่น, นักกีฬา
Playful	คำคุณศัพท์	/ˈpleɪ.fəl/	ขี้เล่น, ซุกซน
Playfully	คำวิเศษณ์	/ˈpleɪ.fəl.i/	อย่างขี้เล่น
Replay	คำกริยา	/ˌriːˈpleɪ/	เล่นซ้ำ, เล่นใหม่
Playground	คำนาม	/ˈpleɪ.ɡraʊnd/	สนามเด็กเล่น

5. คำที่มีที่มาจาก care (ใส่ใจ, ดูแล)

รากศัพท์ care ใช้อธิบายความเอาใจใส่ ความระมัดระวัง หรือความไม่ระวัง

คำศัพท์	ชนิดของคำ	การออกเสียง IPA	ความหมาย
Care	คำกริยา / คำนาม	/keər/	ใส่ใจ / การดูแล
Careful	คำคุณศัพท์	/ˈkeə.fəl/	ระมัดระวัง
Careless	คำคุณศัพท์	/ˈkeə.ləs/	ประมาท, สะเพร่า
Carefully	คำวิเศษณ์	/ˈkeə.fəl.i/	อย่างระมัดระวัง
Carelessly	คำวิเศษณ์	/ˈkeə.ləs.li/	อย่างสะเพร่า
Caring	คำคุณศัพท์	/ˈkeə.rɪŋ/	ห่วงใย, เอาใจใส่ผู้อื่น

กฎการสะกดเมื่อเปลี่ยนรูป word family

เมื่อเติม suffix เพื่อเปลี่ยนชนิดของคำใน word family รูปการสะกดของรากศัพท์มักเปลี่ยนไป ต่อไปนี้คือกฎการสะกด 3 ข้อที่สำคัญอย่างยิ่ง ซึ่งจะช่วยให้คุณเขียนได้ถูกต้องแม่นยำ

• ตัดตัว e ท้ายคำ: เมื่อรากศัพท์ลงท้ายด้วย e ที่ไม่ออกเสียง และ suffix ขึ้นต้นด้วยสระ (เช่น -ing, -able, -ation) คุณต้องตัด e ออกก่อนเติม suffix ตัวอย่าง:
  • create + ive → creative (ไม่เขียน createive)
  • value + able → valuable
• เปลี่ยน y เป็น i: เมื่อรากศัพท์ลงท้ายด้วยพยัญชนะ + y คุณต้องเปลี่ยน y เป็น i ก่อนเติม suffix (เช่น -ness, -ful, -ly) ตัวอย่าง:
  • beauty + ful → beautiful
  • happy + ness → happiness
• ซ้ำพยัญชนะตัวท้าย: เมื่อรากศัพท์ลงท้ายด้วยพยัญชนะตัวเดียวและมีสระเสียงสั้นตัวเดียวนำหน้า (สำหรับคำพยางค์เดียว หรือคำสองพยางค์ที่เน้นเสียงหนักที่พยางค์หลัง) คุณต้องซ้ำพยัญชนะตัวท้ายก่อนเติม suffix ที่ขึ้นต้นด้วยสระ ตัวอย่าง:
  • forget + able → forgettable
  • big + est → biggest

ข้อควรระวังเมื่อใช้กลุ่ม word families

เมื่อเปลี่ยนรูปคำศัพท์ภายในตระกูลเดียวกัน ผู้เรียนควรระวังข้อยกเว้นทางไวยากรณ์ต่อไปนี้เพื่อหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาด

• ระวังกับดักคำที่ดูเหมือนมีรากเดียวกัน (False friends): บางคำดูเหมือนมาจากรากเดียวกัน แต่ความหมายต่างกันโดยสิ้นเชิง
  • ตัวอย่าง: คำว่า terrific แปลว่ายอดเยี่ยม ในขณะที่ terrible แปลว่าแย่มาก ทั้งที่ทั้งสองคำมาจากรากศัพท์ terror
• Prefix ที่มีหลายความหมาย: prefix in- อาจมีความหมายว่า ไม่ (เช่น invisible – มองไม่เห็น) แต่ก็อาจมีความหมายว่า เข้าไปข้างใน (เช่น inject – ฉีดเข้าไป)

คำถามที่พบบ่อย

รากศัพท์มีความสำคัญอย่างไรในกลุ่มคำศัพท์

รากศัพท์ (root word) ทำหน้าที่เป็นแก่นความหมายของ word family ทั้งตระกูล กำหนดขอบเขตความหมายและแนวคิดหลักของคำนั้น เมื่อเข้าใจธรรมชาติของรากศัพท์ คุณจะเชื่อมโยงคำศัพท์หลายคำที่แตกแขนงออกไปรอบ ๆ ได้อย่างง่ายดายและมีเหตุผล โดยไม่หลงทางด้านความหมาย

จะสังเกตชนิดของคำใน Word Family ได้อย่างไร

คุณสามารถสังเกตชนิดของคำใน Word Family ได้จาก suffix ที่ท้ายคำ

• Suffix คำนาม: -tion, -ment, -ness, -ity, -ance, -er/-or (ใช้เรียกบุคคล)
• Suffix คำกริยา: -ate, -en, -ify, -ize/-ise
• Suffix คำคุณศัพท์: -ful, -less, -able, -ive, -ous, -al
• Suffix คำวิเศษณ์: มักเป็นคำคุณศัพท์ + -ly

เรียน Word Family อย่างไรให้ได้ผล

• เรียนตามแผนภาพต้นไม้ (Word Tree): วาดรากศัพท์ที่ลำต้น และวาดชนิดของคำที่กิ่งก้าน
• จำแบบกลุ่มคำ (Collocations): แทนที่จะเรียนคำเดี่ยว ๆ ให้เรียนว่าคำนั้นใช้คู่กับคำอื่นอย่างไร (เช่น take responsibility, highly responsible)
• ค้นหาพจนานุกรมมาตรฐาน: ใช้แหล่งที่เชื่อถือได้ เช่น Oxford Learner’s Dictionaries หรือ Cambridge Dictionary เพื่อดูส่วน “Word Family” ที่ระบุไว้ท้ายแต่ละคำศัพท์

การเข้าใจโครงสร้างภาษาอย่างลึกซึ้งและการเชี่ยวชาญระบบ word family (ครอบครัวคำศัพท์) คือก้าวที่มั่นคงที่สุดที่จะช่วยให้คุณขยายคลังคำศัพท์ได้อย่างไม่จำกัด เพื่อฝึกให้แยกชนิดของคำได้อย่างรวดเร็วและฝึกการออกเสียงของ suffix และ prefix แต่ละตัวทุกวันให้ถูกต้องตามมาตรฐาน ขอเชิญคุณเรียนไปพร้อมกับแอปอัจฉริยะ ELSA Speak และอย่าลืมเข้าไปที่หมวดไวยากรณ์ภาษาอังกฤษบนเว็บไซต์ของ ELSA Speak เพื่อค้นพบบทเรียนไวยากรณ์เชิงลึกอื่น ๆ เพิ่มเติมนะ