Word family (ครอบครัวคำศัพท์) เป็นหนึ่งในวิธีเรียนคำศัพท์ภาษาอังกฤษอย่างเป็นระบบและมีประสิทธิภาพ การเข้าใจวิธีเปลี่ยนชนิดของคำใน word family เดียวกันจะช่วยให้คุณขยายคลังคำศัพท์ได้อย่างรวดเร็ว และทำแบบฝึกหัดไวยากรณ์แบบเติมคำได้คะแนนเต็มอย่างมั่นใจ มาให้แอปเรียนภาษาอังกฤษ ELSA Speak ช่วยอธิบายอย่างละเอียดว่า word family คืออะไร และสำรวจตารางสรุป word families คำศัพท์ที่ใช้บ่อยที่สุดในบทความนี้กันเลย
- Word family คือกลุ่มคำศัพท์ที่มีรากศัพท์พื้นฐานเดียวกัน หรือมีเสียงสัมผัสคล้ายกัน
- ในทางไวยากรณ์ word family เกิดจากการเติมหน่วยคำเติมหน้าหรือหน่วยคำเติมท้ายเข้ากับรากศัพท์เพื่อเปลี่ยนชนิดของคำ
- หน่วยคำเติมหน้าเปลี่ยนความหมายของรากศัพท์ ส่วนหน่วยคำเติมท้ายเปลี่ยนหน้าที่ทางไวยากรณ์
- การเรียนตาม word family ช่วยให้เดาความหมายคำใหม่ได้ง่าย และหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดทางไวยากรณ์เมื่อแต่งประโยค
Word family คืออะไร (word families คือ)
Word family คือ แนวคิดที่ใช้เรียกชุดของคำศัพท์ที่ใช้รากศัพท์ร่วมกัน (Root word / Base word) เมื่อเติมส่วนเติม (ซึ่งรวมถึงหน่วยคำเติมหน้าและหน่วยคำเติมท้าย) รากศัพท์เดิมจะเปลี่ยนรูปไปเป็นคำใหม่ที่มีความหมายเกี่ยวข้องกัน แต่ทำหน้าที่ทางไวยากรณ์ต่างกัน (เช่น คำนาม คำกริยา คำคุณศัพท์ คำวิเศษณ์)
สอบก่อนเข้าฟรี
ตัวอย่างโครงสร้างของ word family: รากศัพท์คือ Care (ความใส่ใจ, การดูแล) รากศัพท์นี้สามารถขยายเป็น word family ที่ประกอบด้วย
ลองอ่านออกเสียง 34 รายการนี้ดู แล้วดูคะแนนของคุณ
- Careful (คำคุณศัพท์): ระมัดระวัง
- Careless (คำคุณศัพท์): ไม่ระมัดระวัง, ประมาท
- Carefully (คำวิเศษณ์): อย่างระมัดระวัง
- Carelessly (คำวิเศษณ์): อย่างสะเพร่า
ความสำคัญของการเรียนตาม word families
- ประหยัดเวลาท่องจำ เพราะเรียนรากศัพท์เพียงคำเดียวก็สามารถอนุมานคำที่เกี่ยวข้องได้ 4 ถึง 5 คำ
- เพิ่มความสามารถในการอ่านจับใจความ เพราะเมื่อสังเกตรากศัพท์ได้ ก็เดาความหมายของคำที่ยาวและซับซ้อนได้ง่าย
องค์ประกอบหลักของกลุ่มคำศัพท์
คำศัพท์ภาษาอังกฤษที่สมบูรณ์ใน word family ประกอบขึ้นเหมือนตัวต่อเลโก้ ซึ่งมี 3 ส่วนหลัก การถอดและประกอบส่วนเหล่านี้จะสร้างคำศัพท์ใหม่ขึ้นมาได้
ต่อไปนี้คือการวิเคราะห์โดยละเอียดของ 3 องค์ประกอบหลักของกลุ่มคำศัพท์
1. รากศัพท์ (Root word)
รากศัพท์เป็นแกนหลักของกลุ่มคำ มีความหมายพื้นฐานและสำคัญที่สุด รากศัพท์อาจใช้เป็นคำอิสระที่สมบูรณ์ได้ หรือทำหน้าที่เป็นฐานให้ส่วนอื่นมาเติมต่อ
ตัวอย่าง:
- ในคำ unhappy รากศัพท์คือ happy (มีความสุข)
→ เปลี่ยนความหมายด้วยหน่วยคำเติมหน้า un- (ไม่มีความสุข) - ในคำ disagreement รากศัพท์คือ agree (เห็นด้วย)
→ ขยายด้วย หน่วยคำเติมหน้าเชิงปฏิเสธ dis- และหน่วยคำเติมท้ายที่ทำให้เป็นคำนาม -ment (ความไม่เห็นด้วย) - ในคำ misunderstanding รากศัพท์คือ understand (เข้าใจ)
→ เติมหน่วยคำเติมหน้า mis- แสดงความผิดพลาด และหน่วยคำเติมท้าย -ing (ความเข้าใจผิด)
2. หน่วยคำเติมหน้า (Prefix)
หน่วยคำเติมหน้า (Prefix) คือกลุ่มตัวอักษรที่เติมไว้หน้ารากศัพท์ หน้าที่หลักคือเปลี่ยนหรือเพิ่มความหมายให้รากศัพท์ (มักมีความหมายปฏิเสธ ตรงข้าม หรือทำซ้ำการกระทำ) แต่แทบไม่เปลี่ยนชนิดของคำ
| Prefix | ความหมายที่สื่อ | ตัวอย่างใน word family |
|---|---|---|
| un- | ไม่, ตรงข้าม | happy → unhappy (ไม่มีความสุข) |
| in- / im- | ไม่ (ใช้หน้าคำคุณศัพท์) | polite → impolite (ไม่สุภาพ) |
| dis- | ปฏิเสธ, ทำตรงข้าม | agree → disagree (ไม่เห็นด้วย) |
| re- | ทำซ้ำอีกครั้ง | build → rebuild (สร้างใหม่) |
| mis- | ผิด, ผิดพลาด | understand → misunderstand (เข้าใจผิด) |
| over- | เกินกว่าปกติ | eat → overeat (กินมากเกินไป) |
3. หน่วยคำเติมท้าย (Suffix)
หน่วยคำเติมท้าย (Suffix) คือกลุ่มตัวอักษรที่อยู่ท้ายคำ หน้าที่ของ suffix คือปรับรูปแบบความหมายเล็กน้อย และกำหนดชนิดของคำนั้น (เปลี่ยนคำกริยาเป็นคำนาม เปลี่ยนคำนามเป็นคำคุณศัพท์)
| ชนิดของคำที่เกิดขึ้น | Suffix ที่เป็นลักษณะเฉพาะ | ตัวอย่างใน word family |
|---|---|---|
| คำนาม (Noun) | -tion, -sion, -ment, -ness, -er, -or, -ity, -ance | inform → information, teach → teacher, happy → happiness |
| คำคุณศัพท์ (Adjective) | -ful, -less, -ive, -able, -ous, -al, -ic | success → successful, use → useless, create → creative |
| คำกริยา (Verb) | -ize, -ise, -ate, -en, -ify | modern → modernize, beauty → beautify, short → shorten |
| คำวิเศษณ์(Adverb) | -ly, -ward, -wise | quick → quickly, back → backward, clock → clockwise |
วิเคราะห์ 5 กลุ่มคำศัพท์ (Word families) ที่ใช้บ่อยที่สุด
เพื่อให้การเรียนมีประสิทธิภาพสูงสุด คุณควรโฟกัส word families คำศัพท์ที่มีรากเดียวกันซึ่งปรากฏถี่ในการสื่อสารและการเรียนเชิงวิชาการ ด้านล่างนี้คือการวิเคราะห์โดยละเอียดของ 5 กลุ่ม word family ที่ใช้บ่อยที่สุดในภาษาอังกฤษ
1. กลุ่มคำที่เกิดจากรากศัพท์ act (การกระทำ)
รากศัพท์ act มีความหมายว่า ทำ ลงมือทำ หรือแสดง นี่เป็นหนึ่งใน word family ที่หลากหลายที่สุดในภาษาอังกฤษ
| คำศัพท์ | ชนิดของคำ | สัทอักษร IPA | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| Act | คำกริยา | /ækt/ | กระทำ, แสดง |
| Action | คำนาม | /ˈæk.ʃən/ | การกระทำ, เหตุการณ์ |
| Actor / Actress | คำนาม | /ˈæk.tər/ – /ˈæk.trəs/ | นักแสดงชาย / นักแสดงหญิง |
| Active | คำคุณศัพท์ | /ˈæk.tɪv/ | กระตือรือร้น, เชิงรุก |
| Actively | คำวิเศษณ์ | /ˈæk.tɪv.li/ | อย่างกระตือรือร้น |
| Interact | คำกริยา | /ˌɪn.təˈrækt/ | โต้ตอบ, มีปฏิสัมพันธ์ |
2. คำที่มาจากรากศัพท์ form (รูปแบบ)
รากศัพท์ form มีความหมายว่า รูปร่าง รูปแบบ หรือโครงสร้าง
| คำศัพท์ | ชนิดของคำ | การออกเสียง IPA | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| Form | คำนาม / คำกริยา | /fɔːm/ | รูปแบบ / ก่อตัวขึ้น |
| Formal | คำคุณศัพท์ | /ˈfɔː.məl/ | เป็นทางการ |
| Informal | คำคุณศัพท์ | /ɪnˈfɔː.məl/ | ไม่เป็นทางการ |
| Formation | คำนาม | /fɔːˈmeɪ.ʃən/ | การก่อตัว, รูปขบวน/การจัดทีม |
| Transform | คำกริยา | /trænˈsfɔːm/ | เปลี่ยนแปลง, แปลงสภาพ |
| Information | คำนาม | /ˌɪn.fəˈmeɪ.ʃən/ | ข้อมูล |
3. คำที่มีที่มาจาก happy (ร่าเริง, มีความสุข)
กลุ่มคำนี้ใช้อธิบายสภาวะทางอารมณ์ และปรากฏอยู่เสมอในงานเขียนเชิงบรรยายในชีวิตประจำวัน
| คำศัพท์ | ชนิดของคำ | การออกเสียง IPA | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| Happy | คำคุณศัพท์ | /ˈhæp.i/ | มีความสุข, ร่าเริง |
| Unhappy | คำคุณศัพท์ | /ʌnˈhæp.i/ | ไม่มีความสุข, เศร้า |
| Happiness | คำนาม | /ˈhæp.i.nəs/ | ความสุข |
| Unhappiness | คำนาม | /ʌnˈhæp.i.nəs/ | ความทุกข์ |
| Happily | คำวิเศษณ์ | /ˈhæp.əl.i/ | อย่างมีความสุข |
4. คำที่มีที่มาจาก play (เล่น)
รากศัพท์ play เกี่ยวข้องกับกิจกรรมสันทนาการ กีฬา และดนตรี
| คำศัพท์ | ชนิดของคำ | การออกเสียง IPA | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| Play | คำกริยา / คำนาม | /pleɪ/ | เล่น / ละครเวที |
| Player | คำนาม | /ˈpleɪ.ər/ | ผู้เล่น, นักกีฬา |
| Playful | คำคุณศัพท์ | /ˈpleɪ.fəl/ | ขี้เล่น, ซุกซน |
| Playfully | คำวิเศษณ์ | /ˈpleɪ.fəl.i/ | อย่างขี้เล่น |
| Replay | คำกริยา | /ˌriːˈpleɪ/ | เล่นซ้ำ, เล่นใหม่ |
| Playground | คำนาม | /ˈpleɪ.ɡraʊnd/ | สนามเด็กเล่น |
5. คำที่มีที่มาจาก care (ใส่ใจ, ดูแล)
รากศัพท์ care ใช้อธิบายความเอาใจใส่ ความระมัดระวัง หรือความไม่ระวัง
| คำศัพท์ | ชนิดของคำ | การออกเสียง IPA | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| Care | คำกริยา / คำนาม | /keər/ | ใส่ใจ / การดูแล |
| Careful | คำคุณศัพท์ | /ˈkeə.fəl/ | ระมัดระวัง |
| Careless | คำคุณศัพท์ | /ˈkeə.ləs/ | ประมาท, สะเพร่า |
| Carefully | คำวิเศษณ์ | /ˈkeə.fəl.i/ | อย่างระมัดระวัง |
| Carelessly | คำวิเศษณ์ | /ˈkeə.ləs.li/ | อย่างสะเพร่า |
| Caring | คำคุณศัพท์ | /ˈkeə.rɪŋ/ | ห่วงใย, เอาใจใส่ผู้อื่น |
กฎการสะกดเมื่อเปลี่ยนรูป word family
เมื่อเติม suffix เพื่อเปลี่ยนชนิดของคำใน word family รูปการสะกดของรากศัพท์มักเปลี่ยนไป ต่อไปนี้คือกฎการสะกด 3 ข้อที่สำคัญอย่างยิ่ง ซึ่งจะช่วยให้คุณเขียนได้ถูกต้องแม่นยำ
- ตัดตัว e ท้ายคำ: เมื่อรากศัพท์ลงท้ายด้วย e ที่ไม่ออกเสียง และ suffix ขึ้นต้นด้วยสระ (เช่น -ing, -able, -ation) คุณต้องตัด e ออกก่อนเติม suffix ตัวอย่าง:
- create + ive → creative (ไม่เขียน createive)
- value + able → valuable
- เปลี่ยน y เป็น i: เมื่อรากศัพท์ลงท้ายด้วยพยัญชนะ + y คุณต้องเปลี่ยน y เป็น i ก่อนเติม suffix (เช่น -ness, -ful, -ly) ตัวอย่าง:
- beauty + ful → beautiful
- happy + ness → happiness
- ซ้ำพยัญชนะตัวท้าย: เมื่อรากศัพท์ลงท้ายด้วยพยัญชนะตัวเดียวและมีสระเสียงสั้นตัวเดียวนำหน้า (สำหรับคำพยางค์เดียว หรือคำสองพยางค์ที่เน้นเสียงหนักที่พยางค์หลัง) คุณต้องซ้ำพยัญชนะตัวท้ายก่อนเติม suffix ที่ขึ้นต้นด้วยสระ ตัวอย่าง:
- forget + able → forgettable
- big + est → biggest
ข้อควรระวังเมื่อใช้กลุ่ม word families
เมื่อเปลี่ยนรูปคำศัพท์ภายในตระกูลเดียวกัน ผู้เรียนควรระวังข้อยกเว้นทางไวยากรณ์ต่อไปนี้เพื่อหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาด
- ระวังกับดักคำที่ดูเหมือนมีรากเดียวกัน (False friends): บางคำดูเหมือนมาจากรากเดียวกัน แต่ความหมายต่างกันโดยสิ้นเชิง
- ตัวอย่าง: คำว่า terrific แปลว่ายอดเยี่ยม ในขณะที่ terrible แปลว่าแย่มาก ทั้งที่ทั้งสองคำมาจากรากศัพท์ terror
- Prefix ที่มีหลายความหมาย: prefix in- อาจมีความหมายว่า ไม่ (เช่น invisible – มองไม่เห็น) แต่ก็อาจมีความหมายว่า เข้าไปข้างใน (เช่น inject – ฉีดเข้าไป)
คำถามที่พบบ่อย
รากศัพท์มีความสำคัญอย่างไรในกลุ่มคำศัพท์
รากศัพท์ (root word) ทำหน้าที่เป็นแก่นความหมายของ word family ทั้งตระกูล กำหนดขอบเขตความหมายและแนวคิดหลักของคำนั้น เมื่อเข้าใจธรรมชาติของรากศัพท์ คุณจะเชื่อมโยงคำศัพท์หลายคำที่แตกแขนงออกไปรอบ ๆ ได้อย่างง่ายดายและมีเหตุผล โดยไม่หลงทางด้านความหมาย
จะสังเกตชนิดของคำใน Word Family ได้อย่างไร
คุณสามารถสังเกตชนิดของคำใน Word Family ได้จาก suffix ที่ท้ายคำ
- Suffix คำนาม: -tion, -ment, -ness, -ity, -ance, -er/-or (ใช้เรียกบุคคล)
- Suffix คำกริยา: -ate, -en, -ify, -ize/-ise
- Suffix คำคุณศัพท์: -ful, -less, -able, -ive, -ous, -al
- Suffix คำวิเศษณ์: มักเป็นคำคุณศัพท์ + -ly
เรียน Word Family อย่างไรให้ได้ผล
- เรียนตามแผนภาพต้นไม้ (Word Tree): วาดรากศัพท์ที่ลำต้น และวาดชนิดของคำที่กิ่งก้าน
- จำแบบกลุ่มคำ (Collocations): แทนที่จะเรียนคำเดี่ยว ๆ ให้เรียนว่าคำนั้นใช้คู่กับคำอื่นอย่างไร (เช่น take responsibility, highly responsible)
- ค้นหาพจนานุกรมมาตรฐาน: ใช้แหล่งที่เชื่อถือได้ เช่น Oxford Learner’s Dictionaries หรือ Cambridge Dictionary เพื่อดูส่วน “Word Family” ที่ระบุไว้ท้ายแต่ละคำศัพท์
การเข้าใจโครงสร้างภาษาอย่างลึกซึ้งและการเชี่ยวชาญระบบ word family (ครอบครัวคำศัพท์) คือก้าวที่มั่นคงที่สุดที่จะช่วยให้คุณขยายคลังคำศัพท์ได้อย่างไม่จำกัด เพื่อฝึกให้แยกชนิดของคำได้อย่างรวดเร็วและฝึกการออกเสียงของ suffix และ prefix แต่ละตัวทุกวันให้ถูกต้องตามมาตรฐาน ขอเชิญคุณเรียนไปพร้อมกับแอปอัจฉริยะ ELSA Speak และอย่าลืมเข้าไปที่หมวดไวยากรณ์ภาษาอังกฤษบนเว็บไซต์ของ ELSA Speak เพื่อค้นพบบทเรียนไวยากรณ์เชิงลึกอื่น ๆ เพิ่มเติมนะ
